'Drogi prowadzą zawsze do ludzi.' Antoine de Saint-Exupery
Tak, jestem najszczęśliwszym człowiekiem w swoim świecie.
A wraz ze mną on.
Jest nas dwoje.
Wreszcie. Nareszcie.
Każdego dnia składam ofiarę, bym mogła dalej się cieszyć.
Każdego wieczoru popłakuję, czuję ból i niewyjaśnioną tęsknotę za nieznanym.
Ale nawet jeżeli... Warto.
26.11.2008, godz.22 |
komentarzy 2 -
powiedz coś
'Miłość jest jak bańka mydlana: gdy pęknie, drugi raz taka sama już nie powstanie - lecz nowa może być jeszcze piękniejsza.'
By być szczęśliwym. Czuć się bezpiecznym. By tęsknić, ale nie cierpieć. By kochać i mimo to czuć radość. By patrzeć w oczy, mówić do niego, by o nim myśleć - trzeba swoje przejść, by zrozumieć jak niewiele trzeba, by życie było piękniejsze, łatwiejsze, mniej ciężkie.
Wiedzieć, że można na niego liczyć. Móc zawsze mu pomóc, podeprzeć dobrym słowem. By mieć swojego "bohatera". By usłyszeć proste słowa o wielkich rzeczach - wystarczy rozejrzeć się dookoła.
By móc się wspierać. Razem się śmiać i razem podnosić po upadku. By znaleźć czasem oparcie w ciepłym domu jego ramion - trzeba czekać. Wytrwale.
Ale by móc powiedzieć to wprost, dwoma-trzema słowami, by spokojnie wtulić się w jego ciepło, by być zawsze i wszędzie - nie wystarczy tak mało.
23.11.2008, godz.15 |
komentarzy 3 -
powiedz coś
"jestem iskrą i wiatru powiewem... ale jestem"
Dostałam dzisiaj kwiaty. Pierwszy raz nie na Dzień Kobiet i nie od ojca na urodziny, gdy jeszcze był w naszym życiu.
Nie ufam sobie. Trochę się lękam, obawiam nieznanego, ale jestem gotowa wstąpić na nieznany ląd. Nadchodzi TEN czas.
19.11.2008, godz.16 |
komentarzy 2 -
powiedz coś
"Przysięgam wam, że płynie czas..." (zespół SDM)
Czyli nadchodzi TEN czas?
Każdego dnia czuję, jak wypełnia mnie ciepło. Nawet jeśli jest jesień, deszcz pada, nawet jeśli mam kolejna lufę z życia na sumieniu - wystarczy, że wspomnę "kiedy Cię rano widzę na swej drodze, mam dobry dzień".
Igor powoli, niechętnie usuwa się w dalszy kąt moich wspomnień. Pozostanie, nie chcę go wyrzucać, ale zamknę w szufladzie, a klucz schowam. A może zgubię?
Jest mi dobrze. Nie chcę wiele od życia, a wszystko co dostaję ponad moje pragnienia przyjmuję z wdzięcznością i pokorą. Niech zostanie, jak jest, a będę chwalić sprawiedliwość losu. A może własną "dojrzałość", "dorosłość"?
Nie wiem. A jeśli kocham - to dziwnie.
14.11.2008, godz.22 |
komentarzy 5 -
powiedz coś
If...
Jeśli oszustwem nazwiesz ostrożność, niechęć przed naiwnością i obawę przed kolejną porażką, to owszem, masz rację. Oszukuję Cię każdego dnia i za każdym razem, kiedy patrzę Ci prosto w oczy.
Ale nie przyszedł jeszcze ani czas,
ani ja nie jestem gotowa, by wyznać światu, co czuję.
Niech starczą Ci te rozmowy, w których oblewamy się
nawzajem złośliwością, prześcigamy poczuciem humoru,
szczypiemy ironią. Niech zadowolę się Twoją obecnością
za ścianą, Twoimi spostrzeżeniami, Twoim jestestwem.
Niechaj więc czas szybciej płynie, a zobaczymy.
Bo i Ty wiesz, że to niebezpieczne, a i ja czuję
strach przed nowym. Pożyjmy jeszcze jak teraz,
Grzesiu. Mamy całe życie przed sobą.
I za mało odwagi.
07.11.2008, godz.16 |
komentarzy 5 -
powiedz coś
